ملك اسكندر علكائى . » « 1 » [ رستم‌آباد ] بالجمله ، وارد رستم‌آباد شده ، دو روز [ در ] آن‌جا اقامت شد . اتاق فوقانى قلعهء اربابى خيلى خوش‌هوا است . اطراف به قدر مدّ بصر سبز است . اين جلگهء خوار بسيار باصفا است و از سمت شمالى منتهى به ييلاقات فيروزكوه مىشود . شرقى آن متّصل به خاك سمنان است و غربى به بلوك ورامين از توابع تهران و جنوب آن محدود است به كوير و قدرى از آن به جنگل وصل مىشود . و در اين فصل ، كه بدترين فصول اين ناحيه است ، همه‌جا به قدر مدّ بصر سبز و خرّم است . در اين اقامت رستم‌آباد ، به حمّام هم رفتيم . تنظيفى از گزد و خاك 16 روزه به عمل آمد . عصر دوشنبه ، 17 [ رمضان 1300 ه . ق . ] از راه امامزاده ذو الفقار « 2 » به سمت ده‌نمك آمديم . راهها به واسطهء رطوبتى كه در اراضى سبخه « 3 » است ، گردوغبار نداشت و 3 فرسخ متجاوز مساحت طى كرديم . با آن‌كه زمين غالبا « كوير » و بعضى « شوره‌زار » بود ، معهذا نهايت « خرّمى » [ را ] داشت . همهء صحرا از « خارشتر » و درخت « گز » و بعضى نقاط آن « نيستان » و ساير

--> ( 1 ) . امامزاده على اكبر ، بقعه‌اى برپا شده بر روى طرح چهار ضلعى و گنبدى بلند بر فراز آن است . روى گنبد را اندود سفيد كرده‌اند . داخل بنا تزيينات چشمگيرى ندارد ، ولى مجموعهء بنا سالم است و زير سقف را نيز سفيد نموده‌اند . در ورودى آرامگاه داراى كتيبه‌اى است كه حكايت از بناى آن در زمان شاه طهماسب صفوى دارد . نوشته روى يك لنگه عبارت است از « امامزاده على اكبر بن امام الهمام موسى الكاظم عليه التحية و السلام على هدايت الله ابن افضل نجار تحريرا فى شهر رمضان المبارك 960 [ ه . ق . ] » . بر روى لنگه ديگر چنين كنده شده : « فى عصر السلطان الاعظم ابو المظفر شاه طهماسب بهادر خان وقف هذا الباب ملك بن محمد ابن ملك عاشور اليكائى » . پيرامون امامزاده ، صحن وسيعى قرار دارد كه طاق‌هايى از خشت و گل در اطراف آن برپا شده است . ( بناهاى آرامگاهى ، 193 ) ( 2 ) . روستاى امامزاده ذو الفقار از توابع شهرستان گرمسار و در 12 كيلومترى جنوب جاده فعلى گرمسار به سمنان است . تپه امامزاده ذو الفقار با قدمت پيش از تاريخ تا دوره اسلامى به شماره 5818 در تاريخ 25 خرداد 1381 ه . ش . در فهرست آثار ملى ايران ثبت شده است . ( 3 ) . شوره‌زار .